ای عشق بلرزان تن دنیایی مارا * درزخم بپیچان دل سودایی مارا * خنیاگرنوریم دراین ساکت تاریک * پرشورکن آواز اهورایی مارا * افسوس دراین وسعت بی برگ نفهمید * جزاشک کسی رازشکوفایی مارا * مجنون تر و آواره ترینیم دراین دشت * افزون تراز این کن غم لیلایی مارا * برقله تاریخ ازاین پس بگذراند * تندیس بلند دل دری...

کسی غیرازتوبامن نیست* خیالت از زمین راحت که حتی روز روشن نیست* کسی اینجا نمیبینه که دنیازیرچشماته* یه عمره یادمون رفته زمین دارمکافاته* فراموشم شده گاهی که این پایین چه هاکردم* که روزی بایدازاینجا بازم پیش توبرگردم* خدایاوقت برگشتن یه کم بامن مداراکن* شنیدم گرمه آغوشت اگه میشه منم جاکن*

کاش میشدباردیگرسرنوشت ازسر نوشت**** کاش میشدهرچه هست بردفترخوبی نوشت*** کاش میشداز قلمهایی که برعالم رواست*** بامحبت باوفا بامهربانیها نوشت*** کاش میشداشتباه هرگزنبودش درجهان*** داستان زندگانی بی غلط حتی نوشت*** کاش دلها از ازل مهمورحسرتها نبود*** که ابن همه ای کاش ها بردفتر دلهانوشت